Γιατί Κατεβαίνω;

IMG_0743-1

Πριν γνωρίσω τον Κώστα Μπακογιάννη δεν είχα σκεφτεί τον εαυτό μου να ασχολείται με την τοπική αυτοδιοίκηση. Πάντα με ενθουσίαζε η ενασχόληση με τα κοινά και γι’ αυτό συμμετείχα ενεργά και από θέσεις ευθύνης στις ενώσεις του ασφαλιστικού κλάδου, όπου και δραστηριοποιούμαι επαγγελματικά, όπως και στο διοικητικό Συμβούλιο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, αλλά δεν με ενθουσίαζαν οι άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης ή τουλάχιστον δεν με κέρδιζαν οι ιδέες τους για την Αθήνα.  Με κέρδισε, όμως, η ιδέα να σηκώσουν ξανά ανάστημα οι πολίτες της Αθήνας. Να σηκώσουμε την «Αθήνα Ψηλά», όπως λέει και ο Κώστας.

Το μεγάλο μειονέκτημα της πόλης μας είναι ότι δεν ενδιαφέρεται για τους κατοίκους της. Δεν τους φροντίζει. Δεν φροντίζει να δίνει στη ζωή τους ευκολία, άνεση και χρώμα. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να γίνουμε εμμονικοί με όλες εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που χαλάνε την καθημερινότητα μας. Να κερδίσουμε την χαμένη ζωντάνια μας.

Είμαι άνθρωπος της αγοράς εδώ και 50 χρόνια και εκείνο που έχω μάθει να ξεχωρίζω είναι η ευκαιρία μέσα στην κρίση. Η πρόταση του Κώστα Μπακογιάννη, λοιπόν, με πείθει. Με πείθει ότι η Αθήνα μπορεί να γίνει μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Ότι μπορεί να βρει τις παλιές τις δόξες. Ότι μπορεί να γίνει μια πόλη που θα την επιλέγεις για να ζήσεις. Ότι μπορεί να γίνει φιλική προς τον άνθρωπο. Ότι μπορεί να γίνει προσβάσιμη για τους συμπολίτες μας με αναπηρία. Ότι μπορεί να τιμάει την ιστορία και τον πολιτισμό της. Αλλά και ότι μπορεί να παράξει ξανά πολιτισμό. Τον πολιτισμό της καθημερινότητας.

Σε εκείνους που θα ρωτήσουν: «Νίκο, γιατί κατεβαίνεις; Τι έχεις να κερδίσεις;» θα απαντούσα: «Τίποτα. Κυριολεκτικά τίποτα.». Δεν περιμένω να κερδίσω από την πολιτική. Ελπίζω, απλώς, ότι η εμπειρία μου και οι γνώσεις μου θα φανούν χρήσιμες στην καινούρια μέρα της Αθήνας μας, που έχει έρθει η ώρα της να σηκωθεί ΨΗΛΑ.